ΑΙΟΛΙΚΗ ΓΗ

  • Από το ταχυδρομείο μου κι αυτό το κείμενο. Με την υπογραφή Koreas.
    ______________________________________________________________________________________________________
    Η μία ρίζα από την ορεινή ναυπακτία στην αττική, η άλλη από τις κυδωνιές – το αιβαλί, στη
    μυτιλήνη, στον πειραιά , στην αγαπημένη κατερίνη, στα βουνά, στην αττική, στο χωνευτήρι
    κι αυτή.
    Η Μάνα μου με ένα κάρο συγγενείς, με περιουσία, με χαρές, με γλέντια, με ιστορίες, με
    θανάτους, με ταλαιπωρίες, με δεσμούς στην Πιερία, ποτέ δεν την έχω ακούσει να αποκαλεί
    τον εαυτό της Μακεδόνισσα.
    – Μάνα, εμάς από που κρατά η σκούφια μας;
    – Εμείς είμαστε πρόσφυγες ματάκια μου.
    – Πρόσφυγες, αλλά από πού;
    – Από την Αιολική Γη, εκεί είναι η Πατρίδα μας. Διάβασε το Βενέζη, την περιγράφει τέλεια.
    Οι «Αιολείς» κατά το Βενέζη είναι άνθρωποι που κυριαρχούνται από το πάθος να δρουν και
    να μη παρασιτούν στη ζωή τους. Χαρακτήρες οι οποίοι διακατέχονται από μια παιδική
    αθωότητα που κινείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και το παραμύθι, όπου αυτό που
    κυριαρχεί είναι η αγάπη για τη φύση, τη ζωή και πάνω από όλα η αγάπη για την πατρίδα.
    Στη Μυτιλήνη έχω πάει μόνο δυο φορές, δεν έχουμε φίλους ούτε γνωστούς εκεί, ποτέ δεν
    αποκτήσαμε περιουσία, ούτε κάποιο ιδιαίτερο δεσμό με το νησί. Παρόλα αυτά όταν
    γνωρίζομαι με κάποιον τη Μυτιλήνη αναφέρω ως Πατρίδα μου. Είναι η αφετηρία, η
    αφορμή για να αρχίσει το ταξίδι προς τη γοητεία, προς τη γη των προγόνων.
    Ανοιξα την τηλεόραση σήμερα και τρόμαξα, είδα ένα μάτσο οπλισμένους αστακούς να
    κατεβαίνουν από το βαπόρι και να πετσοκόβουν απλούς καθημερινούς ανθρώπους,
    αγωνιστές της ζωής οι οποίοι δε θέλουν να τουρκέψει το νησί τους. Ενα νησί έσχατο
    ελεύθερο κομμάτι της Αιολικής Γης, απομεινάρι τρισχιλιετής παρουσίας να μαρτυρά έναν
    κόσμο αιθέριο, αγγελικό κι αγνό τον κόσμο του Μικρασιατικού Ελληνισμού.
    Οι αστακοί σου λένε κάνουν τη δουλειά τους, οι «αναλυτές» αναλύουν από το πρωί έως το
    βράδυ τις αναλύσεις που δημιουργούν τα αφεντικά και η βλακεία τους, οι παλιάτσοι
    πολιτικοί για άλλη μια φορά άλλα μας είπαν κι άλλα κάνουν, ο ένας διπλανός μαλάκας μας
    κεντρίζει με την αρρωστημένη του καχυποψία «έλα μωρέ οι μυτιληνοί κονομάνε από τους
    ξένους», ο άλλος διπλανός μαλάκας «απορώ με εσένα, μια χαρά δεν είσαι, τι τρώγεσαι» κι
    εμείς χαμένοι, ανήμποροι, παλιάτσοι τον τρώμε για άλλη μια πολλοστή φορά.
  • Οσοι αισθάνονται ωραίοι, μάγκες, άξιοι να είναι καλά για τους άλλους τους παλιάτσους,
    τους χαμερπείς, τους αρλεκίνους ακολουθεί ο ποιητής:
    Γύριζε, μη σταθείς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη
    ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια
    η Αλήθεια τόπο να σταθή για μια στιγμή δε θάβρη.
    Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.
    Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
    το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη
    κάθε σπαθί κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι
    στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.
    Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους,
    κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
    Χαρά στους χασομέρήδες! Χαρά στους Αρλεκίνους!
    Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
    Δεν έχεις, Ολυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Οσσα
    ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι
    κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα
    των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
    Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι
    και Μαμμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι
    λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
    και οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!
    Κωστής Παλαμάς
Κατηγορία άρθρου Άρθρο. Βάλτε Bookmark το μόνιμο σύνδεσμο.

One Response to ΑΙΟΛΙΚΗ ΓΗ

  1. koreas says:

    μου το έστειλε φίλος βέρος πραγματικός δεξιός κι όχι ντεμέκ δεξιός. δε ξέρω αν αναφέρονται αλήθειες, ας μας πει κάποιος που ξέρει: